Dostum ve komşum Ahmet, sağ olsun, bizim atölye‘yi yazmış dün. Ve kendi tabiriyle medyadan sıvışma nedenimi, sadık okurlarıma açıklamam gerektiğini tavsiye etmiş. Tören, seremoni, hoş geldin, beş gittin insanı hiç olamadım ama Ahmet haklı. Daha önce burada yazmam gerekirdi. Yaptığı nefis ortayı fırsat bilip gereğini yerine getirelim o halde…
Bu yazı için bizibozmaz’ın şarkı tavsiyesi:Röyksopp-Melody A.M. (2001)-Eple
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Benim sahnem olmadığını anladım. Benim rolüm olmadığını da anladım. Şimdi oturup üstün yeteneklerim ve zekamdan yeterince istifade edilmedi tonunda, ona buna sataşmalı reyting getirecek bi’ şeyler yazmayacağım. Eğer yazıyor olsaydım şimdi geleneksel bi’ yerlerde yazıyor olurdum zaten. Dedim ya bu benim oyunum değil. Ve ezikbohem durumuna da düşmek asla istemem!
Kısacası, hayatımı gözden geçirdim ve gerçekten ne yapmak istediğime karar verdim ve yürürlüğe soktum.
İstediğim, “sürekli yeni bi’şeyler yapmak ve yine, sürekli onların üzerine düşünmek!”
Tabii ki hayat bu kadar cömert değil, bunu biliyorum. Ama her gün aynı şeyi yapmaya da kendimi prangalayamam. Bi’ başka istediğim şey de “basit yaşamak!” Bedelini karşılar belki?!
Etrafımdaki insanlar bugün ne yapıyorlarsa ölünceye kadar aynı şeyi yapabilirler. Yanlış anlaşılmak istemem, küçümsüyor veya garipsiyor değilim çünkü ben de öyleydim. Sadece frekansım çok değişti, iletişim kuramıyorum arık.
Bu ülke meselelerini gerilimle çözüyor; medyası, siyaseti, sporu, sanatı…
Medya da bu gerilim çorbasının piştiği kazan gibi. Keşke ben de bu kaynaktan beslenebiliyor olsaydım. Aksi gibi fena yandım, haşlandım!..
Bi’ de çok kalabalık artık. Herkes köşe yazıyor, herkes ders veriyor, ahkam kesiyor, herkes her şeyi biliyor.
Bildiğim her şeyin bu yüzyılda artık yanlış olduğunu biliyorum, bi’de kalabalıkta boğulurum ben; sesim çıkmaz.
Dahası, tercihlerim gibi, ilgi alanlarım da dramatik şekilde değişti son birkaç yılda. Yapmak istediğim şeyler bugünün mainstream medya anlayışına çok marjinal kalmaya başladı.
Sahne bu, oyun bu; yerse?!
Yemedi! Ben ve Egom için uzama vakti gelmişti yani…
Sonunda narin ruhum yavaş yavaş kendini sistemden tasfiye etti. Aman “kal nolur sensiz naparız” diyen de olmadı, dürüst olmam gerekirse.
Şimdi sürekli yeni bi’şeyler yapabileceğim, ve onların üzerine bolca düşünebileceğim, hayal kurabileceğim bir ortamım var. Birlikte hayal kurduğum iki de dostum var: Selin ve Doruk. Onlar bana işlerin artık değiştiğini ve bildiklerimin 21′nci yüzyılda pek de geçerli olmadığını gösterdiler. Bu paha biçilemez bir bilgi oldu benim için.
Yepyeni bir zaman diliminde olup bitenlere son anda yamanmış olmanın heyecanlı olduğunu söylemem gerek. Analog beynim artık biraz dijital!
Derdimiz dünyada olup biten bu değişimi ve yarattığı yeni kültürü sizlere aktarmak. İyi bir yazı, iyi bir fotoğraf, haber, video, şarkı; iyi hissettiren, ilham veren ne kadar ıvırzıvır varsa, sizlerle paylaşmak.
Gerilimsiz, az ahkamlı, iyi niyetli…En önemlisi yaptığımız işin bir adım gerisinde durarak…
Yani bendeniz burada, ana gemiden biraz uzakta, küçük bir filikada, genç arkadaşlarımla birlikte gelişmeleri takip ediyor olacağız.
Ve bizim baktığımız yerden, dünya daha bi’ güzel gözüküyor sanki…
Arada bi’ takılın derim.
{ 36 Yorum… aşağıda okuyun veyabir tane de siz ekleyin }
ben de size başarılar diliyorum…Yola devam….Sizi takip ediyoruz….
Akşam’daki yazılar bitince, belki başka yerde diye uzun süre bekledim ve nihayetinde bizibozmaz’ın haberi geldi.
Benim için yazmanız yeterli nerede olduğunun hiçbir önemi yok.
Yeni ve heyecanlı bu serüvende size bol eğlenceler.
Ben ve benim gibiler her zamanki gibi takipde olacağız.
baba sen nerden istiyorsan oradan takip et gelişmeleri, yeter ki yaz, bizim de haberimiz olsun, biz de takip edelim seni.
vatana millete hayırlı olsun
hayırlı olsun
e eşe dosta haber verelim bari…
ben de merak ediyordum ayrılma nedeninizi, akşamdaki yazılarınız ufuk açıcıydı özellikle de netteki yeni trendleri bulmamda sizin katkınız büyüktü bu siteyi de sizin sayenizde buldum ve de sizin atölyeniz olduğunu da şimdi öğrendim tşk ler böyle değişik ve ilginç bir siteyle kendinizden bizi mahrum bırakmadığınız için
bu vesileyle yazılarını merakla beklediğimiz ve okuduğumuz ahmet hakan bey e de burdan bi selam gönderiyorum o o yazıyı yazmasaydı ayrılış nedeninizi de öğrenemeyecektik
iyi ki varsınız
kal Mansur nooooluuuuurrrrrr sensiz n’aparızzzz (ne kadar ciddiyim bi bilsen)
kiymetli mansur kardesim,
kardesim diyorum, cünkü aksam’daki yazilarini kacirmadadan okuyan, sayende “statü korkusu”nu ögrenen, koyu kanarya taraftari, ciftehavuzlu, 50 li yaslarin baslarinda olan alman ekolünden bir abiyim. ahmet hakan bey kardesimizden de allah razi olsun, sayesinde seni tekrar bulduk.
basari ve esenlikler dileklerimle
ali cenap/frankfurt
abi ne diyim ben şimdi sana çok güzel, çok orijinal ben artık hep bu sitedeyim ellerinize sağlık….
Takıldık. Ama kalmamız için çaba sarf etmen gerekmeyecek gibi…
Hicbir zaman ‘comment’ yazan bir tip olmadım, ama Mansur, oyle guzel bir yazı ki, tesekkur etmek istiyor insan. Bundan boyle hep burdayım;)
Oh ne ala, burdasınız ya!
sizi tekrar bulabildigimi ne kadar sevindim. sizin yazilariniz sayesinde kendimi buralarda yalniz hissetmiyordum. siz gidince, o bile gidiyorsa artik benim hic sansim yok diye dusundum. ve simdi..belki benim de ait oldugumu hissettigim bir yerler vardir diye tekrar umitlendim..
mansur abi sırf senin için akşam gazetesi alıyordum.sonra for for two’ya el attın müthiş bir dergi çıkardın.banu yelkovan görevi bıraktıktan sonra bende dergiyi bıraktım.zaten derginin tadı kalmamıştı.artık burada ‘takılıyor’ olman bizi mutlu etti.inşallah maddi konuda da tatmin olursun abi, sen reklamı al biz ona da ‘tık’larız.şu andan itibaren http://www.bizibozmaz.com‘u ‘sık kullanılanlar’ a yuvarlıyorum.
herkese saygı ve sevgi… üstelik samimi…
oh be sonunda. gereken katalizör bulundu!
Fikri zula maddi zulayı yer.
Aman ha!
Olay ufkunun ardına düşmeye gör,
hooop kara deliktesin…
Bize göre hava hoş da,
anaakım irtibatını tümden
kesmemelisin…
Adamım benim be hayırlı olsun en güzelini yapmışsın insanın kanı donuyor artık bu kutuplaşmış iğrenç medyadan yazarlardan vs. Varmı yapacağımız bir şey yardım katkı vs? Tekrar hayırlı olsun zaten fazlaydın bu gerizekalılara sen
…arada bi takıldığımda “nefes aldığım” bir yer!
sağlıcakla ve sevgi ile,
ya mansur, tam ben bu siteyi kuruyordum ki, baktım, mansur, dedim, ya ben nasıl olsa her zaman bir daha iyi bulurum, dokunmadım sana, kıymetini bil, senide, cemaatide öptüm.
binaya son geldiginde cok iyi gorunuyordun. kapida gorur gormez soyledim de bunu sana. demek sebebi buymus… bizi bozmaz ama “gitme sensiz olmaz” diyenlerdenim ben. sahici hislerim bunlar, sana hayranim baba. senin gibi olunmaz ancak dogulur…
Allah razı olsun dostlarım…
Öncelikle hayırlı olsun. Bu zamana söylenmedik hiç bi hikaye kalmadığı için söylenenleri bi de sizin dilinizden duymak farklı geliyor insana. Zira toplumun büyük kesiminde olduğu gibi benim beynimde halen analog. Doğrusu güncellemelimiyim kararsızım. Bu açıdan anlamakta biraz zorlanıyorum. “…. bu arkadaşlar ne diyo yaaa?” formatındayım. İşlerdeki “takılma” tadına ek olarak biraz “kaygı” katsak diyorum. Mansur hani derler ya biz aynı kuşağız, 90′
ların çocukları boş geliyor bana, sen bir abilik yapsanda bu farklı bakış açısı tekniğini iyiye kullansalar.
yazı son derece süper içinde bulunduğun ve bizide içine çeken durumu süper özetlemişsin, bu arada keşke son yazılarında biraz tüyo verseydin be abi biraz geç keşfettik siteyi ama bu da bizibozmaz…
ayrıca ekibin diğer üyeleride 10 numara…
farklı insan..
farklı işler..
farklılıklar için teşekkürederiz..
e ihtiyacımız var bu tip işlere =))
adamın vedasında bile bi’ hoşluk var =P =D ne yapıcak diye düşünürkenn…
)
bizibozmaz….
“Mansur abi Rock” yıllar önce sana bu başlıkla bir mail atıp zardanadamı tavsiye etmiştim o gün bugündür(gazetede yazmayı bırakana kadar) takip ederdim ve izini bir şekilde olsa da bulmak beni sevindirdi. Ortama uyum sağlayamamana , bu işlerde zorlanmana şaşırmadım çünkü kendimden biliyorum neyse abi bundan sonra burdayız arada bir kitap , müzik tavsiyesi , ilginç anılar anlatırsan fener muhabbeti yaparsan bil ki mutlu edeceğin bir takım insanlar var bu arada ne çok yağladım
hade iyi geceler yarın mesai var ah ah 
ciğerim mansur son sana gelip evde kanepede kurumuş pizza yiyerek şwepssmandalinle kendimizi serinletirken bir şeyler çevirdiğini sezinlemiştim ama bu kadar güzel bir teknomedya yaratacağına inanmamıştım.aferin ilk okuldan beri öğreten abimden aldığın en baba aferimdir keyfini çıkar hadi bakayım göreyim seni medya patronları kapında dizilecek ne olur bize gel diye sen onlara bakma gel derler sonra sen kimdin derler böylesi güzel
ne guzel artik bizimde bizim gibi bizi bozmaz bir sitemiz var..
Sana yakisani yapmissin tebrikler. “Eski medya” ile ilgili soylediklerinin hepsi cok dogru. Hersey cok hizli degisiyor, eski kafalar disinda.
bir bahar günü cumartesi sabahı şöyle güzel bi kahvaltı sonrası gazete kokusu eşliğinde yazını okuyamayacak mıyız artık be hacı ? Hayır burda da kaçırmam yazılarını o ayrı ama içimdeki gazete okuma aşkını söndürüyosun zaten kanat baba da iyice siyasete sardı bu aralar hangi gasteyi hangi yazar için alcaz şimdi?
Bos bi medya adami olmadigin barizdi. Kutlarim.
Frekans tutmadığı zaman çekip gidebilmek, elini eteğini çekebilmek.. Bir yığın sıradanlığın içinde çakıl taşı gibi parlayabilmek ve kendin olabileceğin bir yere gidebilmek. Sanırım Mansur Bey’in kendisi olduğu yerdeyiz ve kendi adıma ben de burada olmaktan çok mutluyum. Sanal bir ortam olsa da kendimim
Tebrikler. Şimdiye kadar bir Mansur Forutan okuru değildim, bundan sonra olur muyum bilmiyorum. Zaman gösterecek. Fakat yine de birkaç yazısını okumuşluğum, “boş beleş” bir yazar olmadığını farketmişliğim var tabii önceden beri. En azından sıkı Fenerbahçeliliğini bilirim, takdir ederim, içten içe gururlanırım. Mevzuya geleyim.
Burada çok küçük, ama kaliteli bir kitle yaratılacağı kesin. “Tıpkı bir aile ortamı” türevi laflar edip; çağımız aksanıyla “öeeh” kategorisi kalıp sözleri kullanmayacağım. Fakat, burada ben bu -aptal ama harcın içinde muhakkak olması gereken- kokuyu alıyorum. Bir komüniteye hitap etmek çok kolay, komünite yaratmak çok zordur. Kendini artık geleneksel medyaya ait hissetmeyip; online mecrada yer almak, her baba yiğidin harcı değildir. Her ne kadar burada kaliteli bir “izleyici” kitlesi olacağının sinyallerini alarak konuşuyor olsam da; benim bu noktada “bu kaliteli izleyici kitlesinin” de statikten kinetiğe dönüştürülmesi kanaatindeyim zamanı geldiğinde. İlk akla gelen “kitle de yazsın” fikrine katılmıyorum. Zira şu anda fikrimi paylaştığım “yorumlar” bölümü, tam da bu işi görmek için var. Site kullanıcılarının bir yerde toplaşıp, buluşmaları -son yıllarda kazandığı anlamla “zirveler” – düzenlenmesinin de bir imza gününden; 3 kişinin biblo gibi oturup, okuyucuların “hayran kitlesi kisvesine” bürünüp bu 3 kişiyi seyir ettiği imza günleri tadından öteye gidemeyeceğini düşünüyorum. “Hayır biz samimiyiz, yürekteniz, candanız, şöyle içinizdeyiz böyle ciğerinizdeyiz” tavırlarına girmenize de gerek yok. Sonuç itibariyle burada siz yazıyorsunuz, biz okuyoruz. İçimizde falan değilsiniz.
Ama, ama, ısrarla üzerinde durarak söylüyorum; bu kitleyi marjinal ve etkili bir fikirle değerlendirip, daha akıcı, daha zevk alınıcı, daha harikulade bir hale getirebilirsiniz. Övgüler, başarı dilekleri falan her zaman olur. Ne yaparsanız yapın, olur. Zira çok da önemli bir işe girişmiş de sayılmazsınız halihazırda. Olayın “Mansur Forutan’ın geleneksel medyayı acı içinde terkedişi ve sınırsıza yakın özgürlüğün olduğu, iletişimin çok daha samimi olduğu online mecraya kendini atışı” olarak gösterilmesi de; pazarlamacı kafasıyla konuşacak olursam “ünlü bir sanatçının şehrin kasvetinden bunalıp, kendini Akdeniz’de bir sahil kasabasında yaşamaya adaması” gibi bir şey. Hikaye var yani. Viral var.
Çok da önemli bir işe girişmiş sayılmazsınız derken; işi küçümsediğim falan yok. Sonuç itibariyle birkaç kişinin yazdığı bir blogdan bahsediyoruz. Ötesi olması için; öncelikle başta yazarların sakin olması, dünyayı kurtarıyormuş hissiyatından sıyrılması -tamam, yeni heyecanlar güzeldir, etkilidir, konuşturur da altı üstü blog yazıyorsunuz- ve hem kafa olarak, hem de sanal olarak güncel kalmayı becerebilmesi gerekiyor. Blogger’lığın en önemli özelliği olan “güncelleyebilmeyi” bilmeleri gerekiyor. Daha sonra bu bahsettiğimiz kitle, kendiliğinden oluşacak zaten. Oluşmayan bir kitleyi değerlendirmek üzerine öneri yapmak her ne kadar boşboğazlık ve saflık gibi dursa da; bende işin gideceği noktayı görme ve bunun üzerine konuşma gibi bir hastalık var.
Klasik girişle başladık, klasik sonla bitirelim o zaman. Başarılar.
Taci, söylediğin her şeye katılıyorum, olayı nefis özetlemişsin. Ve ıskaladığım bir iki noktayı da görmemi sağlamışsın… Yorumlarından bizi mahrum etme.
Gelen ne de güzel geldi bana. Döktürürüm sözcük sözcük, sonra bir rahatlama bir rahatlama. Bir halt var içimde beni hasta eden nedir bilmem, yazınca, okuyunca geçiyor. Şimdi ben beni rahatlatana daha ne diyeyim. Başımın Taci, gönlümün ilaci gel etme eyleme, hayat mayat deneni böyle ciddi belleme; haydi sen böyle belledin bari belletme…(Bu arada eylemde toprağı tımar etme anlamı da var, bayıldım buna)Sanalıma hoşgeldin kılı bitmez adam…
yahu dün siteyi bulunca coştum ,coştum, coştum. nerdesiniz diye isimden aratıp durdum yok bulamadım ama dün nihayete erdim mansur forutan kaybolma gitme bizden seni seviyoruz narin ruhun narin ruhumuzu kırmasın lütfen amaaaaa
trainspotting.big lebowski.oğuz atay.ırvine welsh.fight clup.sıradanlığın yapaylığındansa, sıradışılığın ‘pespayeliği’.havabasmanın arsızlığındansa
samimiyetin basitliği.mansur abi:anladın sen:)
{ 1 yorum }